Całujcie mnie wzyscy w dupę
Spektakle - Całujcie mnie wzyscy w dupę
Spektakl „Całujcie mnie wszyscy w d…” to pełen pasji i dowcipu portret Juliana Tuwima, poety o bardzo wyrazistej postawie wobec życia, ludzkich przywar, obyczajowości, polityki. Postawę tę doskonale oddaje powyższe hasło, będące zarówno tytułem spektaklu, jak i tytułem wiersza Tuwima. Takie sarkastyczne, nonszalanckie podejście było charakterystyczne dla znacznej części jego twórczości, zwłaszcza z okresu 20-lecia międzywojennego. Był to czas tak mitologizowanej przez poetę młodości, czas „Pikadora” (kawiarni literackiej, której był współzałożycielem), „Qui Pro Quo”, „Czarnego Kota” i innych rozsianych po Warszawie kabaretów, czas „Skamandra” – legendarnej grupy poetyckiej założonej przez Tuwima właśnie, a także Słonimskiego, Lechonia, Wierzyńskiego i Iwaszkiewicza. „Skamander” miał przemożny wpływ na życie artystyczne, jak również obyczajowe i towarzyskie w całym 20-leciu międzywojennym.